Camper reis naar de Balkan


DAG 1, Koblenz (381 km)

Zaterdag 9 augustus 2014.
Camperreis Richard, José, Eline en Wouter van der Hoek.
Om 12.45 de camper opgehaald en na een uitgebreide uitleg kregen we ons huis op wielen voor de komende twee weken mee. Snel naar huis om in te ruimen. Dat gaat heel snel en eenvoudig, we houden nog heel veel ruimte over. In het smokkelluik leggen we alle spelletjes. Voor deze vakantie hebben we een nieuw spel gekocht, ticket to ride. Met daarbij ook direct een uitbreiding, dus als het bevalt kunnen we ook meteen een andere variant spelen. We vertrekken om 16 uur met 80550 op de teller. De kinderen zitten op de tweede rij in de camper, er zijn 3 plaatsen waar je kan zitten. 2 naast elkaar aan de tafel, en 1 plekje haaks erop. Via Venlo verlaten we Nederland, en rijden we Duitsland binnen. Rond 19.30 stoppen we even voor een broodje, en daarna snel weer verder richting Koblenz. Hier ligt een oude cache welke we graag even willen ophalen, en misschien lukt het nog voor het donker wordt. Rond 20.00 uur zijn we vlakbij het dorpje waar de parkeerplaats voor de cache is. Het wordt hier smaller en smaller, de tomtom blijft aangeven dat we goed gaan. Richard stuurt de camper keurig door de straatjes, maar Jose houdt haar hart vast. Zijn we een bus of een vrachtwagen, want het wordt hier wel erg smal. De tomtom is de weg kwijt, en we worden in een rondje gestuurd terug naar het begin van het dorp. Hier nemen we een andere afslag welke geschikt is voor bussen. Hier rijden we rustig en met een veilig gevoel naar de parkeerplaats van de cache. Jose kijkt op de parkeermeter wat we moeten betalen, als er een vrouw ons komt vragen of ze kan helpen. Ik haar beste Duits legt Jose uit dat ze graag willen betalen om daarna naar de top te gaan. Onee zegt de dame, dat moet je echt niet doen. Het is al veel te laat, en straks is het donker en het pad is heel smal. Morgen om half 10 zijn we de eerste zegt ze. Oke, we besluiten haar direct te geloven en vragen of ze een plekje weet waar we vannacht kunnen staan. Iets verderop mag de camper staan. Er is niks, maar we hebben alles bij ons, dus dat is prima. Binnen 3 kwartier is het donker, dus het is maar goed dat we niet meer op pad zijn gegaan. De camper staat een beetje scheef, maar wel een aan beekje, op een gratis plekje, dus dat klinkt als een goed begin. Richard en Wouter kleuren de kaart in en rond 22.30 gaan we slapen.
Morgen de cache lopen en dan weer verder rijden/reizen.

Eindstand van vandaag 80931.

 

DAG 2, Framdorf (604 km)

Zondag 10 augustus.
We hebben niet heel goed geslapen, maar dat komt vooral doordat de camper redelijk scheef stond en niet te corrigeren was. Maar toch allemaal nog wat meer of minder geslapen. Vannacht heeft het ook nog heel hard geregend, maar gelukkig is de camper waterdicht. Na een ontbijtje rijden we naar de parkeerplaats voor de burcht. Daar kunnen we de camper prima kwijt en om half 10 begint onze tocht. Volgens de bordjes is het ongeveer 40 minuten lopen, zo’n 2,5 kilometer. Het is een prima pad, wel hier en daar wat blubberig. Wouter ziet heel veel sluipdoor paadjes en is helemaal in zijn element. Eline heeft haar camera meegenomen en maakt onderweg wat plaatjes. Na ongeveer een half uurtje zien we opeens de burcht verschijnen. Tof zeg. Met flinke treden komen we boven aan. Hij ziet er mooi uit, maar we lopen nog even verder…. We zijn tenslotte niet voor de burcht gekomen, maar voor de cache. Deze ligt zo’n 5 minuten verderop. We klimmen allemaal tussen de bomen door en opeens horen we Richard roepen. Hij heeft hem gevonden. Yes, deze maand kunnen we ook weer afstrepen. Maar eerlijk is eerlijk, zonder de cache zouden we deze plek niet hebben bezocht, toch weer leuk om te zien wat het cachen ons brengt. Na de afdaling een bakkie gedronken en rond 11.45 weer de camper in op weg richting Oostenrijk.
We beginnen de route met diverse haarspeldbochten, en Eline zit voorin en kan het allemaal goed overzien. Na deze bochten belanden we al vrij snel op de snelweg. We zien onderweg veel werk aan de weg, wat voor redelijk wat vertragingen zorgt. En met de camper binnen de gele strepen blijven is ook best een opgave. Maar het is gelukt. Rond half 4 neemt Jose even het stuur over, zij moet toch ook ervaren hoe het is om te rijden en dan kan Richard even bijkomen. Dat is even wennen, maar ook zij zet hem na een tijdje weer veilig aan de kant. We gaan op zoek in het grote camperboek naar een plekje. Voor Salzburg, dus nog in Duitsland in Framdorf vinden we een camperplekje aan een beekje. Snel de tafel en de stoelen naar buiten en eten maken. Het is tenslotte als 19.30 uur. Dan kunnen we nog even genieten van het mooie weer. Er komen direct 2 honden aangelopen, dus de kinderen hebben zich ook goed vermaakt. Eindstand van vandaag 81535.

 

DAG 3, Bled (295 km)

Maandag 11 augustus
We worden gewekt door de regen rond 8 uur. We besluiten snel een boterham te eten en onze reis te vervolgen. De route door Duitsland gaat erg voorspoedig en al snel passeren we de grens met Oostenrijk en rijden we langs Salzburg. We hebben tomtom voor west Europa, maar de landen waar we nu heen gaan vallen niet onder west Europa. We moeten dus ergens de versie van oost Europa downloaden. We hebben direct geluk en het eerste restaurant waar we stoppen heeft wifi. Richard heeft, onder het genot van een bakkie koffie de nieuwe routes binnengehaald en na een lekker broodje vervolgen we onze reis. Omdat we Oostenrijk nog niet hebben met cachen wordt er een goede cache uitgezocht. Dat de wegen dan een beetje stijl zijn en wij met de camper zijn staat er niet bij op de site. Maar gelukkig weet Richard daar wel raad mee, en Eline en Jose zetten het op een zoeken. Zo, dat kan ook weer op de kaart. Daarna nog even boodschappen gedaan bij de groothandel en op weg naar Slovenië. Rond half 3 arriveren we op camping Bled, in de plaats Bled, direct aan het meer. We mogen een plekje zoeken, maar bijna alles is bezet wordt er al aangegeven. Uiteindelijk vinden we een plekje op de freespot, een veldje met vrije plekken. We zetten de camper voor een andere camper, wel een beetje jammer van zijn uitzicht. Zwemkleding aan en naar het meer. Het water is echt heerlijk en het voelt echt als vakantie om lekker te zwemmen en te relaxen. Na het zwemmen wordt er door iedereen gelezen totdat Eline gilt dat ze honger heeft. We eten macaroni zonder kaas, maar het smaakt prima. Na het eten van het toetje, een kilo vruchtenjoghurt doen de kinderen de afwas. Hierna is het dan eindelijk zover, tijd voor het vakantiespel. Het bord wordt op tafel gelegd en met elkaar vinden we uit hoe het spel werkt. Het klinkt allemaal vrij logisch en binnen no time zijn we allemaal treinreizigers. Op een gegeven moment is het helemaal stil om ons heen, hoe kan dat nou op zo’n grote camping….. We kijken op de klok, 23.15 uur, zodan dat is een lang spel geworden. Uiteindelijk heeft Wouter gewonnen en sluiten we deze vakantiedag af door te gaan slapen. Morgen naar de watervallen en de afgesleten bergen van Vintgar.
Kilometerstand van vandaag 81830.

 

DAG 4, Postojnska Jama (124 km)

Dinsdag 12 augustus.
Het heeft vannacht enorm hard geregend. Het regent elke nacht wel wat, maar nu was het echt flink. De camping stond vol met plassen. We werden wakker van een piepje, de stroom was van de camper af. Nou, dan gaan wij ons ook maar klaar maken voor vertrek. Om 8.00 uur rijden we van de camping af en stoppen we nog even bij de supermarkt voor broodjes. Dan gaan we op weg naar de kloof van Vintgar. Het zou vandaag nog meer regenen, dus we kunnen beter vroeg op weg zijn. We zijn nummer 4 op de parkeerplaats, maar wellicht zijn er ook auto’s van het personeel bij. Ze verwachten zo te zien nogal wat mensen vandaag, maar wij gaan lekker op pad. Op internet hebben Eline en Jose dit opgezocht, en nu moet gaan blijken of het een goede keus is geweest. Doordat het zo heeft geregend hangen er nog veel ‘witte wieven’ boven het water. Het pad houdt snel op en maakt plaats voor houten planken aan de rotswand bevestigd en soms uitgehakte stenen. Wat we te zien krijgen is echt heel erg mooi. Helder water wat met een flinke snelheid stoomt langs rotsen en stenen. Daarboven bomen, zo hoog als je kunt kijken. We maken regelmatig fotostops, waar de hele familie gebruik van maakt. Aan het einde van de kloof is een waterval, hier ligt een cache vlakbij. Richard, Eline en Wouter nemen het lastige pad op weg naar de cache. Jose houdt de wacht bij de fototas. De regen houdt ze niet tegen. Na ongeveer 20 minuten komen ze gelukkig weer terug en lopen we terug naar de camper. Het is inmiddels erg druk geworden, en wat zijn we blij dat we vroeg waren zeg, nu kan je geen foto maken zonder andere mensen erop. Nadat we zijn opgedroogd en hebben geluncht, het is inmiddels 12 uur, rijden we verder richting Postojnska Jama. Hier is de grootste grot van Slovenie, en die willen we graag bezoeken. We vinden een plekje op de camperparkeerplaats, vlakbij de grot. Tijd voor een ijsje, en dan even kaartjes kopen voor morgen. We besluiten de rondleiding en het treintje van 9 uur te nemen, het is ons vanmorgen goed bevallen zonder al te veel toeristen. Er zijn hier diverse tentjes met lekker eten, we besluiten uit eten te gaan. Helaas zijn alle tentjes dicht, op één na. Dan maar een hamburger en een pizza. Hierna nog een rondje door het dorp gewandeld en een cache gevonden. De avond verder lekker lezen en voor Wouter een spelletje.
Km stand 81954. Morgen naar Kroatie.

 







DAG 5, Plitvicemeren (240 km)

Woensdag 13 augustus
Vanmorgen vroeg opgestaan, voor de verandering heeft het vannacht weer geregend. Maar zolang het overdag droog blijft is het prima. Na het ontbijt warme kleren aan en naar de grot gelopen. We hadden de hoop dat we, door de vroege kaarten te nemen, in een kleine groep terecht kwamen. Maar helaas was dat niet het geval. Er was een flinke groep Japanners bij. De gids gaf ons uitleg wat we konden verwachten. Eerst een ritje met de trein, en daarna een stuk lopen. De trein ging echt met turbo, Richard en Eline waren vooral bezig hun hoofd binnenboord te houden, uit angst dat ze tegen de muur zouden stoten. Gelukkig gebeurde dat niet, en kwamen we in een ruimte terecht waar de rondleiding begon. We klommen een stukje omhoog, en keken ondertussen onze ogen uit. Wat een mooie stalagmieten en stalactieten zeg, echt enorm. De gids vertelde dat we nu 40 meter boven de ingang van grot waren. De stalactieten en stalagmieten groeien ongeveer 1mm in de 10 jaar, dus dat geeft enig inzicht in hoe lang deze grot al bestaat. We zien flinke kolommen die wel op een pijporgel lijken. De grot is rond 1893 ontdekt en het jaar daarna opengesteld voor publiek. Er is ook redelijk snel een treinspoor aangelegd waar het publiek dan in kon zitten, en de gids moest duwen. Als je een lijmsteen aanraakt stopt deze met groeien, dit komt door de vetheid van de vingers. Dus afblijven!!! Hierna komen we in de zaal met allemaal spaghetti aan het plafond. Dit zijn hele dunne stalactieten, deze groeien ongeveer 1 mm in de 100 jaar. Iets verderop zien we een soort van gordijnen, echt nog nooit eerder gezien, deze groeien ongeveer 1 mm in de 50 jaar. Tijdens het lopen maken Richard en Eline foto’s, maar eigenlijk komen ze ook ogen te kort. Richard en Jose hebben al aardig wat grotten gezien, maar nog niet eerder zo’n bijzondere als deze. Na afloop komen we bij de souvenirshop en kopen we kaarten om naar huis te sturen. Deze worden dan met een speciale postzegel vanuit de grot verstuurd. Als we buiten komen voelt de temperatuur opeens erg warm aan. We gaan weer op pad met de camper richting de kust van Kroatië. Na ongeveer een uur zien we de zee van Reijka voor ons opdoemen. Wat enorm! Op een parkeerplaats ligt een cache, dus we hebben ook direct Kroatië ingekleurd. We komen nog wat dichter bij de zee, maar echt op de boulevard komen we niet. We zien wel dat de zee een mooie kleur heeft, maar verder treffen we de haven van het vrachtverkeer. We rijden een stukje door de stad, maar stellen dan de tomtom in op de Plitvicemeren. Dit is nog ongeveer 2 uur rijden, maar we gaan vooral voor de binnenlanden, dus het duurt iets langer. Maar wat we zien is echt erg mooi. Veel groen, gekleurd blauw/groen water en af en toe een huis en een haarspeldbocht. We komen rond half 4 aan bij camping Bear, en ze hebben een plekje voor ons in de schaduw! Na het installeren van onze plek even lekker relaxen. We eten warm, hamburger met gebakken aardappeltjes en doperwten. Nouja, Wouter eet vooral lauw…. Na het eten nog even voetballen (Richard en Wouter) en badmintonnen (Jose en Eline, later ook Richard). Rond 21 uur is het aarde donker op de camping en wordt er gebruik gemaakt van de douche.
Morgen stappen we op de bus op de camping en laten we ons naar de meren rijden.
Km stand: 82194.

 









DAG 6, Plitvicemeren

Donderdag 14 augustus.
Dit is de eerste nacht dat het niet heeft geregend. We zijn weer vroeg uit de veren want om half 9 rijdt de bus voor om ons naar de Plivitsmeren te brengen. Na ongeveer 10 minuutjes staan we voor de ingang. Richard en Eline weer voorzien van fotocamera en Wouter en Jose met het nodige geduld. Wat we zien is wederom prachtig. Enorm blauwgroene meren met heel veel verschillende watervallen. Water wat van verschillende hoogtes naar beneden valt, of in het meer zijn weg vindt door verschillende slootjes. De ondergrond waar we op lopen bestaat voor het grootste gedeelte uit houten vlonders, gemaakt van oude bomen. Je kunt elkaar net passeren, en als je dan iemand treft met een flinke rugzak dan is het best een uitdaging om droge voeten te houden. Op een gegeven moment zagen we wat mensen naar de waterkant kijken. Wij natuurlijk ook kijken, lag daar een waterslang van ongeveer 30 cm. Die moest natuurlijk even op de foto worden gezet. Na ongeveer 2 uur genieten van het uitzicht en de beleving begon het enorm hard te regenen. Jassen en vuilmiszakken uit de tas en op die manier nog proberen droog te houden wat kon. Maar alsof er nog niet genoeg water om ons heen was hield de regenbui de hele verdere middag aan. Bij de overtocht met de boot hebben we eerst nog even wat gedronken. Daar raakten we in gesprek met een gezin uit Korea. Zij waren een periode in Europa aan het reizen. Daarna in de wachtrij voor de boot, toen de hemel weer openbrak stonden we achter elkaar. De vader in het gezelschap gaf eerst Wouter en daarna Eline zijn petje om hun hoofd te beschermen. Zelf had hij een katoenen zakdoek welke hij boven zijn hoofd hield. Het was een aardig gebaar. De boot bracht ons naar de bovenmeren. Van die wandeling hebben we ook genoten, het uitzicht nog steeds prachtig, maar de regen was toch wel een beetje de spelbreker. Eenmaal op het eindpunt zijn we op het treintje gestapt en tot het einde blijven zitten. Het werd zowaar een beetje droog, dus het laatste stukje konden we weer goed om ons heen kijken en foto’s maken. Het was inmiddels 14.45 uur en we worden om 16.30 opgehaald, dus dat duurt nog wel even. Eerst de souvenirshop in, daar vindt Richard 2 t shirts en Eline een lekkere warme trui. Wouter is blij met zijn paarse skittels! Daarna in de rij voor een hamburger, en ondertussen op jacht naar een zitplek, het liefst een droge. Toen Jose eenmaal aan de beurt was, bleek dat je alleen maar met Kuna’s kon betalen. Ja, die hebben we niet, wij hebben een bankpas. Snel naar het wisselkantoor, maar daar kan je alleen maar geld wisselen, en niet pinnen. Misschien dat we in de winkel geld kunnen bijpinnen, maar dat is niet mogelijk. Dan maar naar de kassa van het park. Daar kan het ook niet, wat jammer zegt Jose, want ik wil zo graag iets eten, en kan alleen maar met Kuna’s betalen. De vrouw achter de kassa vraagt of ik het niet bij het wisselkantoor kan proberen, of bij de winkel. Nee, allebei al geprobeerd, en is niet gelukt. Ze besluit ons te helpen, YES. We hebben Kuna’s en kunnen weer in de hamburgerrij. Deze smaakt echt heerlijk na zo’n verregende middag. Eindelijk is het half 5 en komt het busje. Thuis in de camper blijkt het helaas te kloppen dat we het dakraampje open hebben laten staan. Het hele bed is een waterbed geworden, en dan echt helemaal doorweekt. Richard is erg goed in tenten bouwen en hangt de lakens door de camper heen op en stookt de kachel hoog op. Het wordt ondertussen een sauna, maar het helpt wel een beetje. Na het avondeten doen we nog een spelletje, en slapen Richard en Jose in de zithoek, want het bed is echt nog te nat. Morgen op weg naar beter weer!

 















DAG 7, Balatongyorok (418 km)

Vrijdag 15 augustus
De bakker rijdt rond 7 uur de camping op en Richard haalt lekker vers brood. De rest van de familie slaapt uit of ligt lekker te lezen op bed. Rond 9 uur moeten we er toch echt uit, en ontbijten we. Rond 10 uur rijden we met een volle watertank de camping af op weg naar Bosnië Herzegovina. Bij de grens is het even wachten, een auto voor ons mag het land niet uit of niet in, deze moet omdraaien. De grenswachter van Kroatië wil ons alle vier goed kunnen bekijken, dus we moeten allemaal goed naar hem kijken. Dan mogen we door naar het volgende poortje. Dit is het poortje van BH. Hier krijgen Richard en Jose een stempel in hun paspoort en mogen we doorrijden. We zijn binnen, op weg naar Bihac. De weg ernaar toe is prima te doen, we zien een moskee en een kerk. Bihac is een flinke stad, met in het centrum een cache. De camper kunnen we niet goed kwijt, dus Jose stapt even uit om deze op te halen. Het voelt als een prima stad. Na deze cache weer terug naar Kroatië om onze reis te vervolgen. Ongeveer 1,5 uur later rijden we weer op dezelfde weg waar we de afslag hadden genomen naar Bosnië. We vervolgen onze weg naar Donji Kraljevec, een plaats boven Zagreb. Hier staat het geboortehuis van Rudolf Steiner, en dat wil Richard natuurlijk wel even zien. Er staan aan beide zijden van de weg bordjes, maar het huis zien we niet. Dan komt er iemand naar buiten in het verder uitgestorven plaatsje en zegt dat we goed zijn. Ze neemt ons mee haar het huis. Het is het huis achter haar huis. We worden binnengelaten in een kleine ruimte van ongeveer vier bij vier meter met een tafel in het midden. De schilderijen en folders laten duidelijk de afbeeldingen van Rudolf Steiner zien. Richard schrijft wat in het gastenboek en Jose geeft wat kleingeld om het huis te onderhouden. We lopen terug naar de camper, deze hebben we even bij de supermarkt gezet. Daar spreekt een man ons aan, en Jose vertelt dat we even het huis van Rudolf Steiner hebben bezocht. Hij vertelt dat er ook nog een nieuw huis is, en Richard was dat juist aan het opzoeken op internet. Hij zegt hoe we moeten rijden, en we gaan erheen. Na ongeveer 3 minuten staan we voor een nieuw gebouw, het is duidelijk nog niet af, maar de naam prijkt al goed op de gevel. We kunnen er dus niet in, en besluiten verder te rijden. Hierna zijn we redelijk snel bij de grens, met het laten zien van onze paspoorten en ID-kaarten mogen we snel de grens over. Eenmaal in Hongarije tanken we en kopen we een vignet en voor allemaal een ijsje. We rijden naar het Balatonmeer en zoeken een camping. De eerste camping voldoet nog niet helemaal aan onze wensen en we rijden verder. We vinden niets beters en besluiten terug te gaan naar de eerste camping in Balatongyorok. Nadat we een plekje hebben gevonden gaan we op weg naar het water van het Balatonmeer.  Na ongeveer 1 minuut lopen zien we het water met de haven. Een klein stukje naar links brengt ons naar het centrum. Hier kun je zwemmen en relaxen, en zo te zien ook lekker eten. Helaas accepteren ze niet op alle plaatsen de bankkaart, en eten we bij het enige restaurantje aan het water wat de kaart accepteert. Eline en Wouter eten pizza Hawaï, Richard gaat voor de Wienerschnitzel en Jose voor de gebakken camanbert. Het smaakt ons allemaal prima, en we besluiten even te kijken wat de koers van de Hongaarse Florint is.  Nog een keer kijken, en nog een keer omrekenen, maar het staat er echt. 31.000 florint staat gelijk aan 100 euro. We kunnen gelukkig bij de bar pinnen om geld op te nemen, en eten voor 23 euro met z’n vieren. We lopen terug naar de camper en lezen nog wat, dan is het tijd om te slapen.
Km stand 82612.

 

DAG 8, Balatongyorok

Zaterdag 16 augustus
Vandaag slapen we uit!!!
Rond 9 uur uit bed, dat is pas echt vakantie. Deze camping  heeft een wasmachine en Jose besluit even een wasje te draaien. Ondertussen lopen Eline en Jose even naar supermarkt om verse broodjes te halen. Die zijn er wel en we kopen ook nog wat frisdrank en koetjeskaas. We ontbijten in de stalende zon en besluiten naar het meer te lopen om ons daar te vermaken. We zoeken een leuke plek met ook wat schaduw. Naast ons staat een massagetentje. Richard gaat even kijken wat een massage kost en komt als een kind zo blij weer terug. 50 minuten voor 4000 florint. Dat komt neer op ongeveer 13 euro. Nou, dan willen we allemaal wel een massage, Eline en Jose gaan voor de 30 minuten variant, en Wouter krijgt er 15, kindertarief zegt de dame. Op deze manier maakt de masseuse haar uurtjes wel met ons. Omdat Wouter maar zo kort gemasseerd wordt mag hij ook nog springen op de trampoline met van die elastieken. Hij heeft rare bokkensprongen gemaakt! Het water van het Balatonmeer is echt lekker, de bovenlaag is goed warm, daaronder nog wel een beetje fris, maar met het zonnetje is het echt heerlijk. Het zand op de bodem voelt heel zacht aan. We spelen in het water met de nieuw gekochte bal. Op het grasveld spelen we met z’n vieren het ‘ik ga op reis en ik neem mee bal-beweeg-spel’. Dit gaat als volgt. Iemand verzint een beweging met de bal, en gooit vervolgens de bal over naar de volgende. Degene die de bal krijgt maakt dezelfde beweging en voegt er een beweging aan toe, en gooit de bal weer naar een ander. Het werd een spel met wel 10 bewegingen, en de mensen op het terras hebben zich kostelijk vermaakt door naar ons te kijken. Zelf hadden we gelukkig ook erg veel lol. Als lunch aten we een Hongaarse lekkernij, een soort cake/brooddeeg met suiker of kaneel in kokervorm. Na de middag zijn we naar de camper gegaan en de was afgehaald, dat droogt wel lekker snel zo. Wouter heeft even gevoetbald met een Hongaarse familie, en Eline heeft lekker gelezen. ’s Avonds zijn we weer naar hetzelfde terras gegaan als gister en hebben we heerlijk gegeten. Op de terugweg hebben we nog naar de sterren aan de hemel gekeken en bij de receptie nog wat zitten internetten.
Daarna snel naar bed, morgen gaan we naar Hevis.

 

DAG 9, Balatongyorok (36 km)

Zondag 17 augustus
Vanmorgen een beetje uitgeslapen en snel de zwemspullen gepakt, want we gaan naar Hevis. Hevis is het grootste natuur/thermaalbad van de wereld. Het schijnt te werken tegen allerlei ziektes, door de warmte van het water en de stoffen die erin zitten. Zelf voor darmklachten zou je het kunnen drinken. We zijn benieuwd! Na ongeveer 15 minuten rijden zijn we er al. We zien een soort meer, met daarin vooral rimpelsauriurs die op een drijfband hangen. We besluiten ook zo’n drijfband te kopen, het hoort er schijnbaar bij. Na het omkleden gaan we te water. Het water is wat groenig, heeft hier en daar een waterplant en veel algen. Wat direct opvalt is dat het water warmer is dan de buitenlucht, en dat is best bijzonder als het 26 graden buiten is.
We zwemmen/dobberen/drijven een rondje en komen uit bij het diepste punt van het meer. Het water is hier niet warmer dan de rest van het water, dus dat is duidelijk anders dan dat Richard en Jose op IJsland hebben gevoeld. Na het zwemmen hebben Eline en Jose nog even van de zon genoten en is Wouter blijven drijven met de zwemband. Richard heeft voor de afkoeling ook maar het water opgezocht. Na dit zwemavontuur hebben we nog even door het dorpje gelopen, wat gecached en winkeltjes gekeken. Via Ketshely weer terug naar de camping om nog even in het Balatonmeer te zwemmen. De wolken zorgden er soms voor dat de zon even verdween en dat was best fris. Wouter, Eline en Jose vermaakten zich met baskatballen in het water en Richard heeft lekker zitten lezen in de schaduw. Hierna nog een ijsje op straat en terug naar de camping. Daar hebben Richard en Jose gekeken wat er echt niet overgeslagen mag worden in Boedapest, heeft Eline gelezen en Wouter gevoetbald met Hongaarse kinderen. Voor de laatste keer uit eten bij Party op t strand, daarna lekker naar bed! Km stand van vandaag: 82648.

 



DAG 10, Boedapest (191 km)

Maandag 18 augustus
Vanmorgen was Richard al vroeg uit de veren, hij is lekker naar het water gelopen en heeft wat foto’s gemaakt. De rest van de familie sliep heerlijk uit.
We hebben de noordkant van het Balatonmeer gereden tot aan het schiereiland. Hier zijn we met de boot naar de zuidoever gevaren en vanaf daar verder richting Boedapest. Onderweg nog een paar keer gestopt voor een cache en Jose heeft nog een stukje gereden. Eenmaal in Boedapest eerst nog een cache uit 2001 opgehaald, dus onze oude serie is nu bijna compleet. Hierna de camping, Niche, opgezocht. Dit is een oud tram station wat de mensen vroeger gebruikten om naar het bos te gaan. Er staan nog allerlei oude elementen, het heeft echt sfeer. Na een welkomsdrankje en hapje krijgen we snel de juiste info over het openbaar vervoer. We besluiten toch nog de stad in te gaan. We hebben de bus van half 5. In de stad kopen we een familieticket voor het OV, en reizen we met bus, tram en metro. We beklimmen eerst de citadel, dit is een hele klim, wel 341 treden en nog veel stukken zonder traptreden. Maar het uitzicht is echt prachtig, en wordt met de klim steeds mooier. Boven eten we een frietje met een broodje en na wat te drinken kunnen we er weer tegen en lopen naar de boeda-burcht. Deze is absoluut de moeite waard, en met het vallen van de avond is het licht supermooi om foto’s te maken, dus Richard en Eline vermaken zich goed. De matthiaskerk is helaas dicht, maar daar kunnen we morgen ook nog heen. We maken veel foto’s van elkaar en van het uitzicht. De sfeer voelt goed in deze stad, we zijn duidelijk niet de enige toeristen. Rond 21 uur pakken we de bus naar de metro en halen we gelukkig nog net de laatste bus naar de camping. Anders hadden we de nachtbus  moeten pakken, maar die vertrekt vanaf een ander punt in de stad. Rond 22.15 eindelijk thuis, snel nog even wat drinken en dan echt slapen. Morgen weer genieten van deze mooie stad!
Km stand 82839.

 





DAG 11, Boedapest

Dinsdag 19 augustus
Vanmorgen hebben we uitgeslapen. Dat is toch ook wel lekker op vakantie. Het ontbijt zit bij deze camping inbegrepen, dus we lopen vol verwachting (oke eerlijk is eerlijk, vooral Jose is erg benieuwd) naar het tramstation. Er staat een hele tafel voor met eten voor de gasten van de camping klaar, variërend van broodjes, boterhammen, pannenkoeken, Langos, paprika, tomaat en komkommers. Genoeg lekkers dus om onze magen mee te vullen dus. Richard geeft nog even aan dat dit zowel het ontbijt als de lunch is, dus dat we wel genoeg moeten eten. Nou dat lukt wel!
Hierna doen we het nog even rustig aan en wordt er door de kinderen gedouched en gaan we rond 11 uur op stap naar de stad. We nemen de bus tot het station. Daar stappen we over op de metro om naar de markthal te gaan. In de markthal is beneden vooral eten te vinden. Hongarije staat bekend om zijn paprika’s, nou die zijn hier in allerlei maten en kleuren te koop. Op de 1e etage van de markt zijn vooral kleding en souvenirs te vinden. Richard ziet een paar leuke t shirts, en Wouter maakt ook zijn keuze voor het vakantie cadeautje. Een leuk t shirt van Budapest. Na de markt lopen we de winkelstaat door, daar zijn nog veel meer leuke winkeltjes te vinden. Uiteindelijk zijn we bij het hardrock cafe, waar Richard voor een collega op verzoek een T-shirt koopt. Hierna nemen we de metro naar het heldenplein. Een enorm plein met flinke beelden van allerlei helden uit de Hongaarse geschiedenis. Eigenlijk weten we niet zo veel over de geschiedenis van Hongarije, maar door de verschillende boekjes zijn we wel wat wijzer geworden.
’s. Deze kerk is weer heel anders opgebouwd dan kerken welke we eerder hebben gezien. De muren zijn allemaal geverfd met sjablonen, en dat doet vrij druk aan. Maar uitstraling heeft het zeker. Het glas in lood is ook weer prachtig. Na sluitingstijd van de kerk lopen we naar de taart. Daar kunnen we kiezen uit verschillende smaken, Eline en Wouter kiezen de yoghurt met rode vruchten, Richard iets met nootjes en Jose chocoladetaart. We smullen er van, alleen zou Richard een volgende keer een andere kiezen…. We lopen naar de tram om naar de camper te gaan. Daar internetten we even met een drankje en rond 20.00 uur gaan we avondeten. Vandaag weer eens in de camper, macaroni met lekkere ham van het Balatonmeer en kaas van thuis. Na de afwas nog even wat lezen en plannen maken voor de komende dagen. We laten morgen Boedapest achter ons, en gaan op weg naar Tsjechië. Vandaag geen kilometers met de camper gemaakt, maar wel met het OV en de benenwagen, een totaal van 48 km.

 

















DAG 12, Brno (404 km)

Donderdag 20 augustus
Vanmorgen op tijd opgestaan om naar het campingontbijt te gaan. Het smaakte weer prima. Bij het betalen van de camping krijgen we nog een fles wijn mee. Wat een luxe. Hierna zijn we vertrokken richting een oude cachen van juni 2001. Deze cache zorgt voor de afsluiting van 2001. We rijden om 10 uur de parkeerplaats af, en zijn rond 10.40 uur bij de parkeerplek van de cache. We moeten nog ongeveer 1,5 km lopen, volgens tomtom kan de auto hier ook komen, maar daar denken wij anders over…. De weg is voorzien van diverse stenen en het pad wordt steeds smaller. Na ong 30 minuten wandelen en ondertussen nog een andere cache oppikken zien we het kasteeltje. Het is een mooi gebouw, waar door Wouter goed op geklommen kan worden. We hebben de cache vrij snel in handen en vermaken ons nog even bij het kasteel. Hierna lopen we terug, en krijgen we de laatste 2 minuten een enorme regenbui op onze kop. Dwars door Boedapest rijden we naar de snelweg. We verlaten Hongarije en komen Slowakije binnen. Hier wordt natuurlijk weer een cache gevonden. De verdere dag rijden we vooral, en doen we ook nog Bratislava aan. Hier staan enorm veel auto’s langs de kant van de weg, en het past allemaal nog maar net. Hierna rijden we door naar Tjechie, en zoeken we een camping. Deze vinden we in de buurt van Brno, een kleine camping met een vriendelijke dame. We halen even boodschappen en koken avondeten. Na de afwas doet Richard nog een potje Yahtzee met de kinderen en leest Jose haar 4e boek uit. Tijd om te slapen, morgen naar Duitsland.
Km 83243.

 

DAG 13, Leipzig (591 km)

Donderdag 21 augustus
Vanmorgen wakker geworden door de regen op de camper. Was even vergeten hoe dat ook alweer klonk….
Na de verse broodjes zijn we rond 10 uur op pad gegaan richting Praag. De wegen in Tsjechië zijn niet allemaal even goed, maar er wordt hard aan gewerkt. Door de verschillende wegopbrekingen kunnen we niet echt doorrijden. We stoppen ook regelmatig om een cache te doen, zodat Richard goed kan zien dat alle provincies waar we doorheen rijden ook gekleurd worden. In Teplice gaan we het centrum in om even broodjes te kopen voor de lunch, en maken we ons laatste geld op aan verschillende skittelzakjes. Eline en Wouter maken er een hele smaakproef van. Via Dresden gaan we Duitsland in, en komen helaas in de file terecht. We besluiten een camping te zoeken, en vinden er één aan een binnenmeer. We arriveren daar om 19.30 uur, lang genoeg gereden Richard! Eline, Wouter en Jose trekken snel hun zwemkleding aan en met elkaar lopen we naar het water. Het is vrij koud en goed voorzien van algen, maar we laten ons niet kennen en gaan te water. Eline zwemt een flinke ronde van boei naar boei, en Wouter en Jose spelen met de bal en de drijfstaaf van Hevis. Na het zwemmen is de buitendouche zelfs nog warm, dus dat zegt ook wat over de watertemperatuur.
Hierna snel aangekleed en naar het restaurant gegaan. Eline en Wouter hebben een pizza op en Richard en Jose een schnitzel.
In de camper nog even lekker gelezen en daarna naar bed. Morgen is ons einddoel Nederland.

Km stand 83834.

 



DAG 14, Zoetermeer (652 km)

Vrijdag 22 augustus
Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan en verse broodjes gehaald. Deze waren nog warm. Rond half 9 zijn we gaan rijden richting Nederland. Onderweg nog een aantal keer gestopt om een cache te loggen, zodat we ook verschillende provincies van Duitsland kunnen afvinken. Rond half 4 rijden we het terrein van de camping van de ouders van Jose op, die willen we verrassen met een bezoekje. Na de caravan gevonden te hebben zijn zij helaas niet aanwezig. Na een telefoontje blijkt dat ze net klaar zijn met de fietsvierdaagse en op ongeveer 2 km afstand zitten. We zeggen niet dat we op ze wachten. Na ongeveer een kwartiertje komen ze aanfietsen en zijn ze blij verrast ons te zien. We drinken een bakkie en kletsen over de vakantie, en opa en oma vertellen dat opa zo goed vooruit gaat. Afgelopen 4 dagen 35 km per dag gefietst, dat is aardig wat. Na de camper te hebben laten zien gaan we op huis aan. Het laatste stukje van de officiële vakantie. Rond 19 uur zijn we thuis en ruimen we met elkaar de camper leeg. Dit gaat best heel snel met z’n vieren. Als afsluiting van de vakantie gaan we naar de M. De glazen zijn gesneuveld in de camper, dus hoog tijd om nieuwe te halen. Nadat de foto’s op de computer zijn gezet allemaal lekker slapen in ons eigen bedje.
Kilometerstand 84486.

 

DAG 15,

Zaterdag 23 augustus
Rond 8 uur gaat de wekker. De camper moet terug. Nog even het water bijgevuld en op richting Woerdens verlaat. In Nieuwkoop gooien we de tank nog een keer vol en dan naar de verhuurder. Daar leveren we de camper in goede staat af. We geven nog wat kleine aandachtspuntjes door en dan worden Eline en Wouter weer verenigd met hun telefoon. Helaas is deze door de vakantie leeg, en moeten ze nog even wachten tot we thuis zijn. Rond 11 uur zijn we thuis en zit de vakantie er echt op. Het was een mooie reis waarin we 3936 km hebben afgelegd met de camper en 9 verschillende landen hebben bezocht.
Nederland, Duitsland, Oostenrijk, Slovenië, Kroatië, Bosnië Herzegovina, Hongarije, Slowakije, Tsjechië.